สร้างระบบสู่ความสำเร็จกับธุรกิจเครือข่ายมาสร้างทรัพย์สินที่เป็นสาเหตุของรายได้แทนตัวเรา

บนถนนชีวิตของคนธรรมดานั้น เมื่อพบกับปัญหาและอุปสรรคมากๆเข้า
เจ้าความทุกข์ก็พร้อมจะเข้ามาแวะเวียนถามหาโดยปริยาย …
ถ้าหากมีความอดทน เข้มแข็งบวกกับการปล่อยวางความทุกข์ลง
แล้วปรับทัศนคติให้เป็นบวกอยู่เสมอแล้วล่ะก้อ …
ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น ก็จะสามารถรับมือกับปัญหาต่างๆในชีวิต
ได้เป็นอย่างดี จากความทุกข์มากก็จะเหลือน้อยลงไป หรือสามารถ
เปลี่ยนจากร้ายให้กลายเป็นดีได้โดยปริยาย …

หากเราคิดว่าอุปสรรคและความล้มเหลวทำให้เกิดความทุกข์ยากลำบาก
อยากให้เราลองปรับความคิดนี้เสียใหม่ ให้กลายเป็นความคิดเชิงบวกให้หมด
เช่น … ถ้าเราตกงานเราก็คิดว่ามันเป็นเป็นโอกาสดีที่เราจะได้มีเวลา พัฒนาตัวเอง
ให้ดีขึ้นกว่าเดิม …

ถ้าเราอกหักก็คิดเสียว่า  มันเป็นโอกาสที่จะได้พบเจอคนดีๆอีกหลายคน ในชีวิตของเรา …

ถ้าเราเครียดมากๆก็ให้คิดเสียว่า   จะได้เป็นการทดสอบความแข็งแกร่ง ของจิตใจว่า
พร้อมที่จะรับมือกับสภาพความเครียดในอนาคตได้หรือเปล่า เพราะในอนาคตนั้น
เราอาจจะมีเรื่องที่เครียดมากกว่านี้หลายเท่าก็ได้ …

ให้เรามองความขรุขระไม่ราบรื่น กลายเป็นเรื่องน่าขัน ถ้ามีอารมณ์ขันต่อเรื่อง
เล็กๆน้อยๆที่ผิดพลาดเป็นประจำ เราจะไม่รู้สึกแย่เวลาพบเจอปัญหาใหญ่ๆ
อย่างเช่น ถ้าเราสั่งน้ำส้มมา 1 แก้ว แต่กลับได้น้ำมะนาว …
แทนที่เราจะรู้สึกหงุดหงิด
ก็ควรมองในแง่สบายๆอย่างน้อยน้ำมะนาวก็มีวิตามิน C สูงเหมือนกัน
แต่ถ้ามองทุกอย่างเป็นปัญหา ชีวิตของเราก็จะเต็มไปด้วยปัญหานั้นเอง …

นอกเหนือจากการปรับทัศนคติของเราให้เป็นบวกแล้ว เราสามารถที่จะปรับ
ความทุกข์ในใจให้น้อยลงกว่าเดิมได้อีก ด้วยการปล่อยวางความทุกข์ที่มี
ถ้าหากต้นเหตุของความทุกข์ใจนั้นเกิดขึ้นจากสิ่งที่ครอบครองอยู่หายไป
ให้เราคิดเสมอว่า ” สิ่งที่หายไปนั้น มันไม่ใช่ของเรา “

ตราบใดที่เรายังไม่คิดว่า สิ่งๆนั้นเป็นของเรา …

อ่านต่อที่นี่…. »

ถ้าเรามีฝัน ก็จงสานฝันนั้นให้เป็นจริงด้วยการลงมือทำ …
ถ้ามีฝันเพียงอย่างเดียว แต่ปราศจากการลงมือทำ ฝันนั้นก็คงเป็นได้เพียงแค่
ความเพ้อเจ้อเท่านั้นเอง ความฝันจะเป็นจริงได้ เราต้องมีความปราถนาอย่างแรงกล้า
ที่จะไปให้ถึง เพราะชีวิตที่มีความฝันจะเป็นชีวิตที่มีความหวัง
ส่วนชีวิตที่ปราศจากความฝันเปรียบเสมือนชีวิตที่อยู่กับที่ รอเพียงวันที่ต้องจากโลกนี้
ไปเท่านั้นเอง คนเราเกิดมาแล้วต้องมีความหวัง เพราะทุกชีวิตต้องการความก้าวหน้า
และความสมบูรณ์ของชีวิต ไม่มีใครอยากตกต่ำ ด้อยค่าไร้ราคา หลายคนจึงมุ่งมั่น
ตั้งใจสร้างความฝันให้เป็นความจริงขึ้นมา…

ขยายภาพให้เห็นชัดด้วยเรื่องราวของนักสู้ชีวิตคนหนึ่งที่เขาไม่เคยยอมแพ้
ให้กับโชคชะตาทุกรูปแบบ …

ผู้ชายคนหนึ่งมีพี่น้อง 3 คน เขาเกิดมาไม่ได้มีฐานะร่ำรวย ไม่ได้จบจากโรงเรียนชั้นนำ
และไม่เคยประสบความสำเร็จที่ใดมาก่อนเลย ตอนเป็นเด็กพ่อของเขาต้องมาจากเขาไป
ตอนที่เขาอายุได้ 6 ขวบ ต้องกำพร้าพ่อมาตั้งแต่เด็ก เขาจึงต้องรับภาระในการเลี้ยงดู
น้องชายและน้องสาวแทนผู้เป็นพ่อ ทำให้ชีวิตของเขาลุ่มๆดอนๆมาโดยตลอดตั้งแต่เด็ก
จนโต เมื่อเขาโตขึ้นชีวิตในการทำงาน ก็ลุ่มๆดอนๆอีกเช่นกัน ไม่ว่าจะไปทำงานที่ไหน
เขาก็ไม่เคยประสบความสำเร็จเลยแม้แต่ที่เดียว เปลี่ยนงานก็บ่อย จนกระทั่งล่วงเลย
วัยอายุ 50 ปี แล้วก็ตาม สุดท้ายเขาต้องลาออกมาสมัครเป็นพ่อครัว และคนล้างจาน
ในร้านกาแฟเล็กๆแห่งหนึ่ง แต่นั้นก็ไม่ใช่ชีวิตที่วิเศษหรือทรงคุณค่าในความคิดเขาเลย
แต่เขาก็ตั้งใจทำงานหนักและมุ่งมั่นมาโดยตลอด ….
อ่านต่อที่นี่…. »

บุคคลที่จะประสบความสำเร็จ คือ บุคคลที่ลุกขึ้นยืนได้ในทุกๆครั้ง หลังจากเขาล้มลง
บุคคลเหล่านี้ เขามีวิธีการอย่างไร เขาเริ่มต้นด้วยวิธีไหน เขาทำอย่างไร ? ถึงจะยืนได้

ความล้มเหลวที่เกิดขึ้นกับตัวเรานั้น มาจากผลลัพธ์ของการกระทำ ที่มีอารมณ์ความรู้สึก
ต่อสิ่งนั้นร่วมอยู่ โดยมีความคิดของเราเป็นตัวกำหนดให้เป็นไป …
เพราะฉะนั้น การที่ใครสักคนจะลุกขึ้นมาได้ อย่างมั่นคง จะต้องเริ่มแก้ไขที่จุดเริ่มต้นก่อน

นั้นก็คือความคิด

เพราะความคิดนั้นเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ความรู้สึกที่อยากจะทำ หรือ ไม่อยากทำ
เมื่อเราลงมือทำลงไป ผลลัพธ์ของเรื่องราว มันก็จะเกิดขึ้นมา

เรื่องราวที่เกิดขึ้นจะดีหรือร้าย มันขึ้นอยู่กับว่า

เราคิดดีหรือคิดร้าย คิดบวกหรือคิดลบเท่านั้นอง …
ถ้าเรามัวคิดแต่เรื่องเลวร้าย แน่นอนว่า ผลลัพธ์มันไม่สามารถออกมาดีได้อย่างแน่นอน
ดังนั้น การที่เราจะกลับลุกขึ้นมายืนได้อันดับแรกนั้นคือ …

ให้ลืมอดีตอันเจ็บปวดที่ผ่านมา ให้หมดเสียก่อน

แล้วจึงเริ่มคิดดี เมื่อเราคิดดี อารมณ์ของเราก็จะสงบขึ้น การกระทำของเราก็จะดีตาม
ผลลัพธ์ที่ได้มันย่อมส่งผลที่ดี ต่อตัวเราได้อย่างแน่นอน …

จงระลึกเสมอว่า
” จงอยู่กับปัจจุบัน ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด และอนาคตมันจะดูแลตัวของมันเอง
เพราะว่า ปัจจุบันคือ ช่วงเวลาอันล่ำค่าที่สุดในชีวิตของเรานั้นเองครับ …”

อย่ามัวยึดติดอยู่กับอดีต …
เพราะอดีตที่ผ่านมานั้น ไม่สามารถนำความก้าวหน้ามาสู่ชีวิตของเราได้ …

มีเรื่องเล่า ของชาวนาแก่ๆคนหนึ่ง  …
ชาวนาแก่ เดินไปตามถนน บนบ่ามีไม้พาดอยู่และที่ปลายไม้นั้นมีหม้อดินที่ใส่แกงจืด
ผูกห้อยไว้ ขณะที่เดินไป เขาเกิดสะดุดก้อนหินและหม้อดินก็หล่นลงกระทบกับพื้นแตก
กระจัดกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย  …
อ่านต่อที่นี่…. »

คนเราทุกคนผ่านประสบการณ์ในชีวิตที่แตกต่างกันไป …
ซึ่งมันจะหล่อหลอมให้แต่ละคนมี “กรอบความคิด” หรือ “มุมมอง” ที่แตกต่างกัน
บางครั้งในเรื่องเดียวกัน คนสองคนอาจจะมีความคิดเห็นหรือมุมมองที่ไม่เหมือนกัน
ซึ่งก็เป็นเพราะประสบการณ์ที่แตกต่างกัน แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าคนหนึ่งถูก
และอีกคนหนึ่งผิดเสมอไป …แต่มันเป็นเพราะการมองสิ่งนั้นคนละด้าน เท่านั้นเอง …
มันเป็นเรื่องปกติที่คนบนโลกนี้จะมีทั้งเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยในเรื่องราวเดียวกัน …
ซึ่งต้นตอของเรื่องดังกล่าวก็คือ ….
“กรอบความคิด” ที่เกิดจาก “ประสบการณ์” ที่แตกต่างกัน นั่นเอง …

โดยส่วนใหญ่แล้วคนเราจะพิจารณาเรื่องราวต่างๆจากประสบการณ์ที่พบเห็น
ภูมิหลังที่เป็น หรือว่า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต และในที่สุดก็สรุปความคิด
ออกมาจากสิ่งที่เป็นอยู่ เราเรียกลักษณะความคิดแบบนี้ว่า กรอบของความคิด

ถ้าเรามัวแต่ยึดติดในกรอบของความคิดเดิมๆที่เป็นอยู่ เราก็จะไม่กล้าทำอะไรนอกกรอบ
อย่างเช่น การรับงานชิ้นใหม่ที่ยังไม่เคยทำ หรือการทำสิ่งใหม่ๆที่ต่างไปจากเดิม เป็นต้น
ถ้าศักยภาพที่มีอยู่ในตัวเรา ปราศจากการพัฒนาในเรื่องดังกล่าวแล้ว
ตัวเราเปรียบเสมือนเดินย่ำอยู่กับที่ไม่ไปไหนสักที ขีดความสามารถดังกล่าวก็จะมีไว้
สำหรับทำตามกระแสคนที่คิดนอกกรอบเท่านั้น …

ตรงกันข้ามกับคนที่คอยถามตัวเองอยู่เสมอว่า นอกจากสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบันแล้ว
เขายังจะสามารถทำอะไรได้อีก มีอะไรบ้างที่เป็นไปได้สำหรับตัวเขา นานวันจะพบว่า
คนกลุ่มนี้จะขยายขีดความสามารถที่เป็นอยู่ของเขาได้มากขึ้น มีความคิดสร้างสรรค์ …
และมีความกล้าที่จะทำสิ่งใหม่ๆให้เกิดขึ้นได้อีกมากมายบนโลกใบนี้กลายเป็นคนที่มี
วิสัยทัศน์ไปโดยปริยาย ….

เพราะฉะนั้นแล้วการมองแบบมีวิสัยทัศน์ ก็คือ
การมองในสิ่งที่เป็นไปได้ ไม่ใช่มองในสิ่งที่เป็นอยู่ของเรา

ยกตัวอย่างกรอบความคิดเดิมๆ ที่มนุษย์เชื่อว่าโลกนี้แบน ห้ามเดินทางไปไหนไกลๆ
เพราะอาจจะเดินทางไปตกขอบโลกได้ …แต่คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เชื่อว่าโลกนี้กลม
เขาต้องการที่จะพิสูจน์ให้คนทั้งโลกเห็นให้ได้ว่า …โลกกลมตามความเชื่อของเขา …
โดยการเดินทางในครั้งนี้มีตัวเขาและลูกเรืออีกหลายชีวิต มุ่งหน้าเดินทางจากจุดเริ่มต้น
ไปสิ้นสุด ณ. ตรงจุดเริ่มต้นที่เขาออกเดินทางมาอีกครั้ง เขาต้องใช้ความกล้าหาญ
เพื่อต้องการเปลี่ยนกรอบความคิดของคนในสมัยนั้น เป็นผลให้มวลมนุษย์โลก
ได้ค้นพบแผ่นดินใหม่และไม่ต้องกลัวที่จะตกขอบโลกอีกต่อไป

อ่านต่อที่นี่…. »

เวลาที่เราจะทำสิ่งใหม่ๆ ที่ไม่เคยทำมาก่อนนั้น เรามักจะมีความกลัวเกิดขึ้นก่อนเสมอ …
แล้วเราพอจะรู้บ้างไหมว่า ความกลัวเหล่านั้นเกิดขึ้นจากอะไร ?

ตามความเข้าใจส่วนตัวก็คือ ความกลัวเกิดขึ้นจากความไม่รู้ของเรานั้นเอง …
ว่าหนทางข้างหน้า มันจะเกิดอะไรขึ้นกับเราบ้าง เมื่อไม่รู้เราจึงขาดความมั่นใจในตัวเอง
แล้วนำไปสู่ความกลัวขึ้นมาในที่สุด …

บางคนอาจจะคิดว่า ความกลัวคือสิ่งที่เกิดขึ้นในสิ่งที่เรารู้อยู่แล้ว ว่ามันต้องเป็นแบบนั้น 
ผมเองก็เคยคิดแบบนั้นมาก่อนเหมือนกัน แต่ผมพบว่า สิ่งที่เกิดขึ้นนั้น …
มันมาจากประสบการณ์ที่ผิดพลาดในความไม่รู้ของเราในอดีตเท่านั้นเอง
แล้วเราก็จำมันมาโดยตลอด  แม้ว่าตัวเองจะมีศักยภาพเพียงพอที่จะผ่านเหตุการณ์
เหล่านั้นไปได้แล้วก็ตาม …

วิธีที่เราสามารถเอาชนะความกลัวได้นั้น เราจะต้องทำให้ตนเองมีความรู้กับสิ่งที่จะทำ
เสียก่อน  เช่น  การเรียนรู้จากประสบการณ์ของคนที่สำเร็จแล้ว จากนั้นเราก็   ลุย !!!
เพื่อให้เกิดประสบการณ์ใหม่ๆให้กับเราต่อไป …
เพราะฉะนั้นการเรียนรู้จากประสบการณ์ของผู้อื่น จึงมีความสำคัญมากพอที่จะทำให้เรา
ผ่านเรื่องเหล่านั้นไปได้ …

ดังนั้นความรู้เปรียบเสมือนแสงสว่าง ที่สามารถขจัดความกลัวภายในตัวเราออกไป
ซึ่งการเรียนรู้จากประสบการณ์ของผู้อื่นในสิ่งที่เราสนใจนั้นย่อมเกิดผลดีต่อตัวเรา
มากกว่าที่เราจะเรียนรู้จากประสบการณ์ของตัวเอง เพราะประสบการณ์ของผู้อื่นนั้น
เปรียบเสมือนเป็นใบเบิกทางสู่ความสำเร็จให้กับเราไปแล้วเกินครึ่ง …
ซึ่งจะทำให้เราไปถึงเป้าหมายได้เร็วกว่าการที่เราเรียนรู้จากประสบการณ์ของตนเอง
เพียงอย่างเดียว …
อ่านต่อที่นี่…. »

เกลือ…เป็นสิ่งจำเป็นต่อชีวิตของเรา …ความเค็มของเกลือมีคุณสมบัติช่วยถนอมอาหาร
ทำให้มีรสชาติของอาหารอร่อยยิ่งขึ้น คุณประโยชน์มากมายไปจนถึงไช้ในวงการแพทย์
เพราะหน้าที่ของเกลือคือรักษาความเค็ม จึงมีประโยชน์ต่อตัวเราในชีวิตประจำวันได้

คุณประโยชน์ของมีดนั้นอยู่ที่ความคม เราสามารถนำความคมของมีดนั้นมาใช้ประโยชน์
ได้มากมายหลายอย่าง  เช่น เอามาปอกผลไม้ เอาไปใช้งานในครัว เป็นต้น
ถ้ามีดนั้นหมดความคมลง มีดเล่มนั้นก็ไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์อะไรได้เต็มที่
นอกเสียจากว่าจะเอามีดเล่มนั้น ไปลับใหม่เพื่อให้ความคมนั้นกลับมาอีกครั้ง …

คนเราก็เหมือนกัน ถ้าเรามีความฝันก็จงอย่าสิ้นหวังที่จะรักษาความฝันนั้นไว้
ถึงแม้ว่าเราจะเจออุปสรรคมากมายแค่ไหนก็ตาม เราก็ต้องทำหน้าที่ในการรักษาฝันนั้น
ไว้ให้ถึงที่สุด …เปรียบเสมือนกับความคมของมีด ประโยชน์จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อเรารักษา
ความคมนั้นไว้เช่นกัน …

ให้เห็นภาพชัดขึ้น ด้วยเรื่องราวของหญิงสาวชาวรัสเซียคนหนึ่ง เป็นผู้ที่คลั่งไคล้การเต้น
บัลเล่ต์เป็นชีวิตจิตใจ มีความใฝ่ฝันที่จะเป็นนักเต้นบัลเล่ต์ที่มีชื่อเสียง เธอเฝ้าคอยอย่าง
ใจจดใจจ่อกับการมาของคณะละครบัลเล่ต์ที่โด่งดังของประเทศ หลังจากคณะละคร
บัลเล่ต์มาถึง และได้เปิดการแสดงการเต้นบัลเล่ต์อย่างอลังการ สร้างความประทับใจให้
เธอเป็นอย่างยิ่ง หลังการแสดงเสร็จสิ้น หัวหน้าคณะก็ได้ประกาศคัดตัวผู้ที่สนใจเป็น
นักเต้นบัลเล่ต์มืออาชีพเพื่อเข้าคณะ ซึ่งผู้ที่ได้คัดเลือกจะได้เดินทางแสดงไปทั่วโลก
หญิงสาวชาวรัสเซียได้มุ่งมั่นฝึกซ้อมการเต้นบัลเล่ต์เพื่อคัดตัวเข้าทีม …
หลังจากจบการคัดตัว

หัวหน้าคณะเรียกหญิงสาวชาวรัสเซียเข้าพบเพื่อแจ้งผลให้ทราบ หัวหน้าคณะพูดว่า
อ่านต่อที่นี่…. »

จุดเริ่มต้นของความสำเร็จเล็กๆในวันนี้ …
คือการเริ่มต้นที่ดี …ของความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ในอนาคต …
การตัดสินใจที่จะทำงานชิ้นเล็กๆชิ้นหนึ่ง ให้สำเร็จขึ้นมา
ย่อมเป็นจุดเริ่มต้นของการก้าวไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ ในภายภาคหน้าได้มากทีเดียว 

แต่ถ้าเราไม่ทำอะไรให้สำเร็จสักอย่าง และยังไปจับงานชิ้นอื่นอีกอยู่เรื่อยๆ …
เราก็จะไม่มีสักงานที่สำเร็จเลย…
ทุกอย่างที่เราทิ้งไว้ ก็คือความล้มเหลว น้อยคนนักที่ยากจะยอมรับ …
เพราะมัวแต่หาเหตุผลที่จะมาสนับสนุนความคิดของตัวเอง เพื่อที่จะให้ตัวเองดูดี เช่น…
- ไม่มีเวลาพอ
- ดูแล้วน่าเบื่อเกินไป
-ไปทำอย่างอื่นจะเวิร์คกว่า…
แต่พอไล่เลียงแล้วก็ไม่เห็นมีงานไหนที่เชิดหน้าชูตาได้เลย
เราลองมาฝึกพฤติกรรมจากการทำอะไรเล็กๆน้อยๆ ให้สำเร็จลุล่วงสักงานก่อน เช่น …
- การอ่านหนังสือเล่มหนาปึกให้จบภายในเวลาที่กำหนด
- ทำงานบ้านให้สำเร็จเรีบยร้อยใน 1 วัน
- เคลียร์งานเก่าๆที่คั่งค้างไว้ให้จบ
- หัดทำกับข้าวจนสามารถทำอะไรๆ ได้เป็นเรื่องเป็นราว
- ฯลฯ

เมื่อเราทำสิ่งเล็กๆเหล่านี้ให้สำเร็จได้ มันก็จะเป็นจุดเริ่มต้นของความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่
ในภายหน้าได้เลย …

ที่สำคัญต้องคำนึงเสมอว่า ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ มักจะก่อตัวจากสิ่งเล็กๆเสมอ …
ให้เราเห็นภาพได้ง่ายขึ้น โดยอธิบายผ่านนิทานเรื่อง สะพานหิน

เด็กน้อยคนหนึ่ง ต้องเดินข้ามสะพานไม้เล็กๆ เพื่อไปโรงเรียน

ทุกๆเช้าเขาจะถือก้อนหินมาหนึ่งก้อน เมื่อเดินข้ามสะพานไม้
เขาก็จะโยนก้อนหินลงไปในน้ำและทุกๆเย็นที่เขาเดินทางกลับจากโรงเรียน
เขาก็จะถือก้อนหินมาหนึ่งก้อนเหมือนเดิม
เมื่อเดินข้ามสะพานเขาก็จะโยนก้อนหินลงไปในน้ำ…

อ่านต่อที่นี่…. »

ความถนัดของแต่ละคนเกิดจาก  การได้ทำบางสิ่งบางอย่าง ... 

ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเกิดเป็นความชำนาญ ...

แต่สิ่งที่ยากที่สุดของแต่ละคน... มักจะอยู่ที่จุดเริ่มต้นเสมอ

จุดเริ่มต้นนั้นก็คือ การตัดสินใจทำทันที
เพราะว่าเวลาที่เราจะตัดสินใจทำอะไรสักอย่างทันทีนั้น …

… มันยากเหมือนเข็นครกขึ้นภูเขาก็ว่าได้ …

แต่เมื่อเราตัดสินใจทำไปแล้ว …
มันก็ไม่เห็นว่ายากตามที่เราคิดใว้ ตั้งแต่ครั้งแรกเลย …
มีคนเคยไปสอบถามนักกระโดดร่มว่า ….
ช่วงเวลาที่หน้ากลัวที่สุด คือช่วงไหน ?

คำตอบคือ ช่วงเวลาที่กำลังจะกระโดดนั้นแหละ …
แต่ต้องกระโดดทั้งๆที่กลัวๆอยู่ …แต่เมื่อกระโดดลงมาแล้ว ก็ไม่เห็นมีอะไร
น่ากลัวอย่างที่คิดไว้ตั้งแต่แรกเลย …

เพราะว่าเมื่อเราตัดสินใจทำสิ่งที่คิดว่าน่ากลัวทันที …
เราก็จะก้าวข้ามความกลัวที่อยู่ตรงหน้านั้นไปเลย …

นักรบในอดีตนั้น ครั้งเมื่อเห็นกองทัพของข้าศึกบุกเข้ามา …
ทำได้อย่างเดียวคือ ต้องรบทั้งๆที่กลัว …โดยลุยทันที !!
เมื่อก้าวข้ามความกลัวไปได้ … ก็จะมีแต่ความกล้าหาญ
ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ …เขาเหล่านั้นก็เป็นวีระบุรุษในสายตาของเราเสมอ …

… มาที่เรื่องใกล้ตัวเรากันบ้าง …

อ่านต่อที่นี่…. »

คนเราล้วนมีคุณค่าในตัวเองเหมือนกันทุกคน แต่จะต่างกันตรงที่มีโอกาส
ในการแสดงคุณค่าเหล่านั้น ไม่เท่ากัน…
ถึงแม้ว่า…เราอาจจะเป็นคนที่มีความสามารถในเรื่องหนึ่งอยู่ก็ตาม
แต่ถ้าปราศจากโอกาสแสดงความสามารถนั้นๆแล้ว ก็คงไม่มีความหมายอะไร…
เพราะฉะนั้นแล้ว โอกาสจึงเป็นสิ่งสำคัญยิ่งต่อตัวเราเสมอ ขึ้นอยู่กับว่าเราจะมองเห็น
สิ่งนั้นเป็นโอกาสหรือเปล่าด้วยเช่นกัน ….
เพราะคิดเสมอว่า ไม่ทุกคนเสมอไป ที่จะมองเห็นเหตุการณ์บางเหตุการณ์เป็นโอกาสได้

 ” มิฉะนั้นก็คงไม่เรียกว่า โอกาส “

แม้กระทั้งเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ของนโปเลียนเองก็ตาม …
นโปเลียน โบนาปาร์ต เป็นจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ของฝรั่งเศษ รบชนะเกือบทั่วดินแดนยุโรป
มีความสามารถในการยิงปืนใหญ่อย่างแม่นยำ ครั้งเกิดสงคราม วอเตอร์ลู ในปี พ.ศ 2358
นโปเลียนได้ต่อสู้กับกองทัพของอังกฤษ และกองทัพปรัสเซียที่บุกเข้าโจมตีกองทัพ
ของ นโปเลียน ที่ทุ่งวอเตอร์ลู วันนั้นมีฝนตกหนักมากทำให้พื้นดินเปียกชุ่มเต็มไปด้วย
โคลนตม กองทัพของนโปเลียนไม่สามารถเคลื่อนย้ายปืนใหญ่ไปยังจุดที่สามารถยิง
ปืนใหญ่แบบแม่นยำได้เลย …
ทำให้ไม่สามารถยิงปืนใหญ่เพื่อต่อสู้กับกองทัพอังกฤษและปรัสเซียได้

จึงเป็นการพ่ายแพ้ศึกสงครามของนโปเลียนในประวัติศาสตร์ของกษัตริย์นักรบผู้ยิ่งใหญ่
ดั่งคำกล่าวของ นโปเลียน กล่าวไว้ว่า
” Ability without opportunity means nothing “
ความสามารถที่ปราศจากโอกาส ย่อมไร้ความหมาย

ดังนั้นเมื่อเรามีความสามารถ ก็จงรีบหาโอกาสที่จะแสดงความสามารถนั้นให้เจอ
แล้วก็ระเบิดศักยภาพเหล่านั้นออกมาให้เกิดเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดโดยอาศัยความพยายาม
เป็นตัวนำพา…แล้วให้ความรักเป็นแรงบันดาลใจ
ความสำเร็จดังกล่าวก็จะอยู่บนเส้นทางชีวิตของเราทันที…

อ่านต่อที่นี่…. »

เพราะรู้ดีว่า… ไม่มีความสำเร็จใดในโลก ที่ได้มาโดยง่าย …
ขอเพียงมีความกล้าที่จะเลือก เส้นทางแห่งความสำเร็จให้กับเส้นทางชีวิตสายนี้ของเรา
เพราะเราทุกคนล้วนต่างมีเป้าหมายในชีวิต เหมือนกันทุกคน  เพียงแต่…
เราจะค้นหาความสำเร็จนั้นให้เจอด้วยวิธีไหน อยู่ที่ตัวเราคิดแล้วค้นหาให้เจอ …

หากวันนี้เราเจอเส้นทาง ที่ตัวเราเป็นคนกำหนดความสำเร็จได้เองแล้ว …
มันจะคุ้มค่ามากที่เราจะยอมแลกไปกับมัน …แล้วทำให้เป็นจริงขึ้นมา

ดั่งนิทานเรื่องกระต่ายกับเต่า ภาคพิเศษนี้ ….
ภาคปกติจบลงด้วย เต่าเป็นฝ่ายชนะกระต่ายที่เผลอหลับระหว่างทาง…
แต่ในภาคนี้ กระต่ายไปขอท้าแข่งกับเจ้าเต่าใหม่ โดยใช้เส้นทางเดิมที่เคยแพ้เจ้าเต่า
เจ้าเต่าก็รับคำท้าของกระต่าย ทั้งคู่ก็เริ่มแข่งขันกันอีกครั้ง …
เมื่อการแข่งขันเริ่มขึ้น กระต่ายก็วิ่งเต็มกำลังและไม่ไปแอบหลับระหว่างทางอีกแล้ว
จนไปถึงเส้นชัย ในขณะที่เจ้าเต่ายังไปไม่ถึงไหนเลย …
ชัยชนะครั้งนี้ก็ตกเป็นของกระต่ายโดยสิ้นเชิง ชนิดที่เจ้าเต่าหมดทางสู้ …

เจ้าเต่าจึงไปพูดคุยกับกระต่ายใหม่ว่า …
” เราต่างก็เสมอด้วยกันแล้ว ดังนั้นเราจะมาแข่งขันกันอีกครั้ง เพื่อตัดสินชี้ขาดไปเลย
แต่ครั้งนี้ข้ามีเงื่อนไขว่า ครั้งที่ผ่านมามีคนกำหนดเส้นทางให้ข้า
แต่ครั้งนี้ข้าขอเลือกเส้นทางเอง “

กระต่ายหัวเราะชอบใจ จึงรับคำท้าของเจ้าเต่าทันที แบบไม่รีรอ แล้วพูดกับเจ้าเต่าว่า
” งั้นเจ้าไปเลือกมาเลย ข้าพร้อมจะแข่งกับเจ้าเสมอ จะได้รู้แพ้ รู้ชนะ กันสักที “

เมื่อเจ้าเต่ากำหนดเส้นทางมาเรียบร้อย ….
เส้นชัยที่กำหนดไว้ก็อยู่ไม่ห่างไกลมากนักเป็นต้นไม้ใหญ่อยู่ตรงบริเวณเนินเขา …

เมื่อการแข่งขันเริ่มขึ้นอีกครั้ง …กระต่ายก็วิ่งเต็มกำลังเหมือนเดิม
อ่านต่อที่นี่…. »